Όποιος δεν έχει περπατήσει στα σοκάκια της απάνω γειτονιάς, των «πέτρινων», χάνει μια αίσθηση χρόνου από άλλες εποχές. Εκεί λοιπόν σ’ ένα δίπατο «πέτρινο», «παιδιά» των γειτονιών μας έχουν μαζέψει το μεράκι τους, τα όνειρά τους και τις επιθυμίες τους, μα πάνω απ’ όλα τη φλόγα της ψυχής τους κι έχουν βρει τρόπους να τα διαχέουν σιγά-σιγά στον τόπο αυτό.
Ένα φιλόξενο «σπίτι» που δεν κερνάει μόνο καφέ, τσάι και κουβεντούλα για όλα, αλλά αλληλεγγύη, μοίρασμα, νοιάξιμο και «αυτιά». Αυτιά ανθρώπων ν’ ακούσουν, καρδιές να νοιώσουν, χέρια να στηρίξουν και να υπερασπιστούν.
Όποιος λοιπόν ανηφορίσει σε κείνα τα γραφικά σοκάκια με τα πέτρινα σπίτια και τις αυλές με λουλούδια, θα συναντήσει πολλές φορές τη βδομάδα εκείνο το «σπίτι» να έχει ανοικτά τα φώτα, να γεμίζει με κόσμο, με κουβέντες, με χαμόγελα. Με κόσμο που πάει να ανακουφίσει τον σωματικό του πόνο, αλλά κι εκείνον της ψυχής. Κι όλα αυτά αποτέλεσμα της δουλειάς που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια στις συνελεύσεις των γειτονιών μας.
Αξίζει τον κόπο λοιπόν, να σπάσει κάποιος τη μοναξιά του ή το φόβο του απέναντι στο άγνωστο και στους αγνώστους ή την προκατάληψή του για κείνα τα «παιδιά» και να βρεθεί μαζί τους για ν’ ονειρευτεί και να κάνει τα όνειρα πραγματικότητα!
Να κτίσουμε το καινούργιο μας Σπίτι!
Γιατί όλα τ’ άλλα τα «σπίτια» καταρρέουν και θα πάρουν και τους «ενοίκους» τους μαζί.
(το σπίτι λειτουργεί για όλους μας ως χώρος παροχής φροντίδων υγείας κάθε Τρίτη και Τετάρτη 5 με 8 το απόγευμα)
Συντάχθηκε από τον Πυροφόρο
