Ελεγχόμενη στά(θμευ)ση ζωής, τέλος

Την Τετάρτη 19 Σεπτέμβρη στο Θησείο, ξεκίνησε ένα ταξίδι. Κι αν μερικοί θα μπορούσαν να πουν ότι τα εισιτήρια είχαν εκδοθεί από πέρυσι, εν τούτοις το πλοίο σαλπάρισε την περασμένη Τετάρτη.

Η «Λαϊκή Συνέλευση» κατοίκων του Θησείου είχε καλεστεί για το απόγευμα της Τετάρτης στην γέφυρα του Πουλόπουλου. Πάνω από 150 άτομα, οδηγημένα από την ασφυξία που πρόκειται να προκαλέσει το μέτρο της ελεγχόμενης στάθμευσης στην γειτονιά τους, βρέθηκαν, συζήτησαν και κατέληξαν να πάρουν εκείνοι τις αποφάσεις που θα ρυθμίσουν αποφασιστικά την ποιότητα της ζωής τους για τα επόμενα χρόνια: πορεύτηκαν στους δρόμους του Θησείου και εμπράκτως αμφισβήτησαν το μέτρο της ελεγχόμενης στάθμευσης, αποκαθηλώνοντας τις αντίστοιχες πινακίδες σήμανσης.

Η αποφασιστικότητα, η συλλογική δράση και η επιμονή των κατοίκων επί αρκετή ώρα στους δρόμους, ανάγκασε το σύστημα ν’ αντιδράσει μ’ έναν πρωτόγνωρο τρόπο για τα δεδομένα μιας γειτονιάς: κατέβασε κι ανέπτυξε μέσα στους δρόμους και τα στενά της όλη την γκάμα που διαθέτει!  Τρείς διμοιρίες καταστολής, πάνω από 20 αστυνομικές μηχανές, 8 περιπολικά, μηχανές της δημοτικής αστυνομίας, ασφαλίτες και δικηγόρους (του Δήμου και της εταιρείας που διαχειρίζεται την ελεγχόμενη στάθμευση)!!!

Δεν έχει ξαναγίνει.

Κάποιοι είπαν ότι το επίμαχο, δηλ. τα έσοδα από το μέτρο της ελεγχόμενης στάθμευσης  είναι πάρα πολλά: καθαρά έσοδα 5 χρόνων μόνον από το Θησείο, 7 εκατομμύρια ευρώ.

Κι έχουν δίκιο. Αλλά πάλι δεν είναι αρκετό για να εξηγήσει όλες αυτές τις δυνάμεις καταστολής.

Κάποιοι είπαν ότι αυτό ήταν μια γενική δοκιμή γι’ αυτό που επίκειται στην κοινωνία και θα ξεσπάσει σε κάθε γειτονιά: η αντίσταση των ανθρώπων στον πόλεμο που τους κηρύχθηκε!

Ναι, είναι σωστό και δείχνει τι μας περιμένει.

Όμως, μήπως παίζεται και κάτι άλλο;

Μήπως η αντίδραση αυτή κρύβει την αγωνία του συστήματος να καταστείλει αυτή την φορά εν τη γενέσει της μια έκφανση του κινήματος που εδώ και 9 χρόνια δρα στις γειτονιές του Θησείου, των Πετραλώνων, του Κουκακίου; Του λαϊκού κινήματος που συντρίβοντας αυτά που συνηθίζουν να χωρίζουν τους ανθρώπους, έχει καταφέρει να πετύχει όλα όσα αγωνίστηκε: ανοικτοί ολημερίς και ολονυκτίς και χωρίς εισιτήριο οι Λόφοι Φιλοπάππου, δημιουργία του πάρκου της Κορεάτικης Αγοράς, αποκαθήλωση κεραιών κινητής τηλεφωνίας, αναστολή των έργων κατασκευής ενός τεράστιου εμπορικού οικοδομήματος εις βάρος του Σεράφειου Κολυμβητηρίου.

Ναι. Αυτό είναι. Φοβούνται αυτό το κίνημα που δεν έχει τους γνωστούς φυσικούς ηγέτες, κομματικά ελεγχόμενα άτομα, προέδρους και Δ.Σ. φορέων, συλλόγων και συνδικαλιστικών οργάνων. Γιατί αυτούς το σύστημα τους ξέρει. Ξέρει να συναλλάσσεται μαζί τους έτσι ώστε αυτοί να καθοδηγούν και να χειρίζονται τους ανθρώπους ως πρόβατα.

Δεν είναι τυχαία άλλωστε τα παιχνίδια που παίχτηκαν εις βάρος των 4 κατοίκων που προσήχθησαν ως αποτέλεσμα της επέμβασης όλης αυτής της αστυνομική δύναμης, στο Α.Τ. Πετραλώνων, των αλληλέγγυων συμμετεχόντων που ήταν έξω από το τμήμα και εν τέλει της Λαϊκής Συνέλευσης των κατοίκων.

Διαβουλεύσεις μέσα στο τμήμα, διαβουλεύσεις έξω από το τμήμα, διαβουλεύσεις κομματικών προσώπων με την αστυνομία, της αστυνομίας με πολιτικά πρόσωπα, των πολιτικών προσώπων με τους θεσμούς της δικαιοσύνης, της δικαιοσύνης με την αστυνομία, και ξανά από την αρχή.

Ο Δήμος ήξερε. Οι κομματικές παρατάξεις ήξεραν. Η αστυνομία ήξερε. Η δικαιοσύνη ήξερε.

Κι όλοι περίμεναν να κατασπαράξουν το «αρνί»: τους κατοίκους αυτών των γειτονιών που έχουν σηκώσει κεφάλι και αμφισβητούν έμπρακτα την εξουσία πάνω στις ζωές τους.

Αλλά λογάριασαν χωρίς τους κατοίκους! Και οι κάτοικοι όχι μόνον δεν έπεσαν στην παγίδα όλων αυτών, αλλά δεν φαίνεται και να κάνουν πίσω.

Γιατί αποφάσισαν πια να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους.




Συντάχθηκε από τον Πυροφόρο